Bieslook

Bieslook (Allium schoenoprasum) is een inheemse vaste plant en een bekend keukenkruid. De pol wordt 15 tot 50 centimeter hoog en heeft rond, hol blad. Van mei tot juli verschijnen er ronde, roze tot lichtpaarse bloemhoofdjes. Bieslook groeit in zon of halfschaduw, op grond waar regenwater goed wegzakt.

In het kort

Blad

maart t/m oktober

Bloei

mei t/m juli

Vrucht

geen opvallende vruchten

janfebmrtaprmeijunjulaugsepoktnovdec

Hoe herken je deze plant?

Kijk eerst naar het blad. Van een afstand lijkt een pol bieslook op een dichte pol gras. Van dichtbij zie je het verschil: elk blad is rond en hol, als een smal rietje. De kleur is grijsgroen, met een glans. Het blad is geurig en smaakt naar ui.

De bloemstengels staan recht omhoog. Ook die zijn rond en hol, en er zit geen blad aan. Bovenaan staat één dicht, bolrond hoofdje van smalle klokjes. Elk klokje is 7 tot soms 15 millimeter lang. De kleur loopt van wit via roze tot blauwpaars.

Verwar bieslook niet met knoflookbieslook, ook wel Chinese bieslook. Dat familielid heeft plat blad in plaats van rond. De bloemen van knoflookbieslook zijn wit en stervormig, en het blad smaakt naar knoflook.

Standplaats: waar groeit deze soort het best?

Bieslook groeit goed in de volle zon: meer dan zes uur directe zon per dag rond midzomer. Halfschaduw, drie tot zes uur, gaat net zo goed. Zand, klei en leem zijn allemaal goed, zolang regenwater wegzakt. Op zware klei helpt wat grit, fijn grind, door de plantgrond.

In een tuin gaat het op twee plekken minder goed:

• In een laagte waar na een bui water blijft staan. Bieslook wil vocht, maar het water moet wel weg kunnen.
• Dicht op elkaar, tussen andere planten. De lucht rond het blad blijft daar vochtig. Roest krijgt dan meer kans.

In de herfst sterft het blad af. Van november tot en met februari staat er van bieslook niets boven de grond.

MeiJanuariDezelfde border in mei en in januari. Dit is een gegenereerd beeld, geen foto.

Wil je zien hoe breed die strook bieslook langs jouw schutting wordt? Zet de pollen in de app op de tekening van je tuin. De app tekent de plant op de breedte van een volgroeide plant, niet op potmaat.

Planten en verzorgen

Bieslook koop je meestal als jonge plant in een kleine pot. Planten mag het hele jaar door, al is het voorjaar het beste moment. Zelf zaaien kan ook, vroeg in het voorjaar binnen in een bakje.

Houd zo'n 30 centimeter tussen twee pollen aan. Dan passen er 9 tot 11 op een vierkante meter. Rond een verse pol ligt eerst nog veel aarde open. In twee tot vijf jaar groeien de pollen naar elkaar toe.

Geef de eerste zomer water als het een tijd droog blijft. Een pol die eenmaal vastzit, redt zich daarna, behalve bij een heel lange droogte.

Van maart tot en met juli broeden veel vogelsoorten. Veel soorten gaan ook nog door tot in augustus, dus kijk goed rond voor je in die maanden flink knipt.

Wat als het misgaat?

Het blad krijgt felle oranje vlekjes. Dat is roest, een schimmelziekte die ook prei en knoflook treft. Haal aan het eind van het seizoen al het oude blad weg. Wees zuinig met mest: op grond met veel stikstof slaat roest harder toe.

Op de stengels zitten groepjes kleine luizen. Een paar bladluizen horen gewoon bij een gezonde tuin. Laat ze zitten: lieveheersbeestjes, oorwormen en zweefvliegen houden ze in toom.

Er komen geen bloemen. Oogst je steeds de hele pol, dan knip je de jonge bloemstengels mee weg. Spaar een deel van de pol als je bloemen wilt zien.

Overal in de border komen kleine bieslookjes op. Bieslook zaait zich makkelijk uit. Knip na de bloei de taaie bloemstengels bij de voet weg. Dan blijft het bij de pol die je hebt.

Wat hebben vogels en insecten eraan?

Bieslook geeft nectar. Welke bijen, vlinders of vogels er geregeld op afkomen, is voor deze plant niet goed beschreven. Wie een deel van de pol laat bloeien, houdt die nectar in de tuin.

Giftig of eetbaar?

Het blad van bieslook is van oudsher een keukenkruid met een frisse uiensmaak. Ook de bloemen zijn eetbaar.

Voor honden en katten is bieslook giftig, net als ui en knoflook. Stoffen uit de plant beschadigen bij deze dieren de rode bloedcellen. Dat kan braken en bloedarmoede geven, vooral na een grote hoeveelheid. Katten zijn er het gevoeligst voor, daarna honden.