Buntgras

Buntgras (Corynephorus canescens) is een oorspronkelijk inheems gras van droog stuifzand. Het vormt lage, bolronde pollen van stijve, blauwgrijze bladeren. In de zomer staan er fijne, zilvergrijze pluimen op. Wil je buntgras planten, geef het dan volle zon en arm, droog zand.

In het kort

Blad

april t/m oktober

Bloei

juni t/m juli

Vrucht

geen opvallende vruchten

janfebmrtaprmeijunjulaugsepoktnovdec

Hoe herken je deze plant?

Kijk eerst naar het blad. Elk blad staat stijf rechtop en is opgerold tot een dun borsteltje. Piepkleine stekeltjes maken het ruw, en de top is een scherpe punt. De kleur is blauwgrijs tot grijsgroen, vaak met een rode gloed. Naar de voet toe kleuren de stengels paars of roze.

Dan de pluim. Die is zilvergrijs en fijn vertakt. Eerst zit de pluim dicht, in de bloei gaat hij open en daarna trekt hij weer samen. Na de bloei kleurt hij vaak rood. Elk aartje, een groepje van twee bloempjes, is maar 3 tot 4 millimeter lang.

Soms staan de pollen netjes op een rij. Dat doet denken aan een wortelstok onder de grond, maar die heeft buntgras niet.

Fijn schapengras groeit op dezelfde droge plekken en heeft ook grijsgroen blad. Kijk dan naar de pluim. Bij schapengras blijft die smal en dicht, met rechtopstaande zijtakjes. De aartjes van schapengras zijn groter: 4 tot 7 millimeter.

Standplaats: waar groeit deze soort het best?

Buntgras hoort in de volle zon. Dat is rond midzomer ruim zes uur directe zon per dag. De grond moet droog, arm en zuur zijn, het liefst los zand. In het wild groeit het op zandverstuivingen, in duinen, op de heide en in zandige bermen. Hitte en droogte kan dit gras goed hebben.

Hier houdt buntgras het niet vol:

• Een border met compost of mest. Buntgras is een pionier van kaal, voedselarm zand. Op rijke grond nemen andere planten die plek in.
• Natte of zware kleigrond. De wortels willen zand waar water meteen wegzakt.

In de herfst sterft het blad af. De oude pol blijft de hele winter staan, tot je hem in het voorjaar kort knipt.

JuniJanuariDezelfde border in juni en in januari. Dit is een gegenereerd beeld, geen foto.

Denk aan een strook los zand langs het terras, met een paar pollen erin. Hoe breed die strook moet worden, zie je op een plan van je eigen perceel. De app tekent de plant op de breedte van een volgroeide plant, niet op potmaat.

Planten en verzorgen

Plant buntgras tussen maart en oktober. Kwekers verkopen het als klein plantje. Zaaien kan ook: het zaad kiemt bij warm weer meestal snel.

Graaf een klein gat in het zand en zet de pol erin. Meng er geen compost of potgrond door. Zet de plantjes zo'n 25 centimeter uit elkaar, ongeveer de breedte van een volgroeide pol. Op plantdag oogt dat kaal, want buntgras groeit heel langzaam. Geef water tot de plantjes vastzitten.

Verder hoeft er niets geknipt te worden. Die ene knipbeurt valt soms al in maart, en veel vogelsoorten broeden van maart tot en met juli. Loop de pollen dus eerst na op een nest.

Wat als het misgaat?

Na de bloei worden de pollen dor. Dat zie je in de natuur ook vaak, door gebrek aan water. Laat de pol staan en knip hem in het voorjaar kort.

Er groeit mos of ander gras tussen de pollen. Buntgras groeit het liefst op kaal zand. In de natuur volgen daarna mos, heide en uiteindelijk bos. Houd het zand rond de pollen open en trek ander gras eruit.

Er komen geen pluimen. Knip of maai je in juni of juli, dan gaan de bloeistengels eraf. Laat de pollen in die maanden staan.

Er zit iets op het blad. Plagen en ziektes komen bij buntgras bijna niet voor. Je hoeft niets te doen.

Wat hebben vogels en insecten eraan?

Buntgras is een waardplant: rupsen van vlinders eten ervan. Het geel grasbeertje, een nachtvlinder, eet van verschillende grassen, waaronder buntgras. Ook de rups van het grasbeertje eet het. Deze soort leeft vooral in duinen en op de heide. Op de lijst van vlinders die buntgras gebruiken, staat verder de heivlinder.

Een vogel die buntgras gebruikt, is niet met naam beschreven.

Giftig of eetbaar?

Buntgras staat niet bekend als giftig. Een eetbaar deel is ook niet bekend. Zelfs schapen laten het staan, zo smakeloos is dit gras.