Dalkruid

Dalkruid (Maianthemum bifolium) is een klein, inheems bosplantje van 7 tot 20 centimeter. Dunne wortelstokken kruipen onder de grond door, zodat er een lage mat ontstaat. In mei en juni verschijnen trosjes witte sterretjes boven het hartvormige blad. Het plantje groeit in schaduw op kalkarme grond, het liefst vochtig. Alle delen zijn giftig.

In het kort

Blad

april t/m oktober

Bloei

mei t/m juni

Vrucht

juli t/m oktober

janfebmrtaprmeijunjulaugsepoktnovdec

Hoe herken je deze plant?

Kijk eerst naar het blad. Een bloeistengel draagt meestal twee bladeren, soms drie. Elk blad is eirond en spits, met een hartvormige voet en een gave rand. De bladeren worden 4 tot 8 centimeter groot. Een derde blad bovenaan is veel kleiner en smal. Tussen de stengels staan ook losse bladeren op een eigen steel.

De stengel loopt licht zigzag en draagt bovenaan stijve, witte haartjes. Op de top zit een kort trosje bloemen. Elk bloemetje is een wit sterretje van 4 tot 6 millimeter, met vier blaadjes. De bloemen geuren. Na de bloei volgen bessen van ongeveer 6 millimeter. Eerst zijn ze groen met roodachtige vlekjes, laat in het jaar worden ze rood.

Lelietje-van-dalen lijkt er een beetje op. Die plant heeft twee grotere, langwerpige bladeren zonder hartvormige voet. De bloemen zijn witte klokjes aan gekromde steeltjes. Dalkruid draagt juist kleine sterretjes in een kort trosje, geen klokjes.

Standplaats: waar groeit deze soort het best?

Dalkruid is een echte bosplant. Het wil koele, vochtige grond met veel humus, in lichte schaduw onder bomen of in diepe schaduw. Diepe schaduw is een plek met minder dan twee uur directe zon per dag. In het wild groeit het in loofbossen, houtwallen, kasteelparken en langs beekjes.

Kies voor dalkruid niet deze plekken:

• Een zonnige border. Dalkruid groeit in de schaduw, niet in de zon. Het liefst staat het ook op vochtige grond.
• Grond met veel kalk. Dalkruid groeit op kalkarme grond, zuur tot neutraal.

In de winter staat er van dalkruid niets boven de grond. De wortelstokken leven onder de grond door, en in het voorjaar komt het blad terug.

MeiJanuariDezelfde border in mei en in januari. Dit is een gegenereerd beeld, geen foto.

Waar de mat bij jou komt, teken je op een plan van je eigen kavel. Die kavel staat daar op schaal, met de huizen rondom erbij.

Planten en verzorgen

Dalkruid koop je als plantje in een kleine pot. De beste planttijd is van maart tot begin mei, of van eind september tot en met oktober. Een plantje uit een pot mag ook op een ander moment de grond in. De grond mag dan niet bevroren of drassig zijn.

Reken op zeven plantjes per vierkante meter, dus zo'n 40 centimeter tussen de plantjes. Op de plantdag lijkt dat een kale plek. Elk jaar kruipen de wortelstokken verder, en zo groeien de plantjes samen tot één mat.

Giet elk plantje meteen goed aan, zelfs na een regenbui. Zo zakt de aarde rond de wortels. Het eerste jaar mag de bodem niet uitdrogen. Een laag compost van 5 tot 7 centimeter helpt daarbij en houdt onkruid tegen. Laat rond de stengels zelf een strookje vrij.

Snoeien is niet nodig. Wil je meer planten, steek dan in het voorjaar een stuk met wortels af. Dat stuk zet je ergens anders weer in de grond.

Wat als het misgaat?

Er zitten gaten in het blad. Naaktslakken en huisjesslakken eten ervan. Haal ze met de hand weg. Ziektes komen bij dalkruid zelden voor.

Veel blaadjes staan alleen, zonder bloem. Dat is normaal. Uit de wortelstok groeien losse bladeren naast de stengels die wel bloeien.

Het blad verdort in een droge zomer. Dalkruid wil koele, vochtige grond. Geef water en leg een laag compost rond de planten.

In de herfst is het blad ineens weg. Het blad sterft elk jaar af. De wortelstokken overleven de winter en lopen in het voorjaar weer uit.

Wat hebben vogels en insecten eraan?

Zweefvliegen en bijen bestuiven de geurende bloemen. Welke soorten dat precies zijn, is voor dalkruid niet goed beschreven. De bloemen bestuiven zichzelf ook.

Welke vlinders of vogels er iets aan hebben, is ook niet goed beschreven. Wat dit plantje biedt, zijn bloemen voor bestuivers in mei en juni en een lage, dichte laag blad op de bosbodem.

Giftig of eetbaar?

Alle delen van dalkruid zijn giftig, ook de rode bessen. Die bessen vallen in de herfst op. Geen enkel deel is geschikt om te eten. Hoe zwaar een vergiftiging verloopt, is voor dalkruid niet goed beschreven. Draag handschoenen als je de plant verplant of deelt.